ผมเคยคิดว่ารอให้มีเวลาว่างก่อน รอให้เกษียณอายุจากการทำงานเสียก่อน แล้วจึงค่อยปฏิบัติธรรม แต่พออ่านธรรมะของหลวงปู่หลายๆ องค์ท่านบอกว่า หากเรามีเวลาสำหรับหายใจ เราก็มีเวลาสำหรับปฏิบัติธรรม ท่านว่าการทำงานคือการปฏิบัติธรรม ผมก็พยายามให้การทำงานทุกเวลามีสติ ทำงานด้วยจิตใจที่สบายๆ ให้ดีที่สุด หากเวลาใดมีอารมณ์โกรธ เกลียด เครียด แค้น ชิงชัง เมื่อมีสติก็พยายามทำใจให้เย็น ตามรู้เท่าทันจิตของตน หวังว่าวันหนึ่งจะเข้าถึงแก่นธรรมที่แท้จริง
อนุโมทนา

- ภายใต้ดวงอาทิตย์นี้ ไม่มีการสูญเสียใดๆ ที่น่าเสียใจเท่ากับการเสียเวลา เสียเวลาเพียงหนึ่งวินาที ก็เท่ากับสูญเสียส่วนหนึ่งของชีวิต อายุที่เราได้นั้น คือชีวิตที่เราสูญเสียไป
- ความกังวลใจ คือ ศัตรูของชีวิต อดีตคือความฝัน อนาคตคือความไม่แน่นอน ปัจจุบันเท่านั่นที่เราจะแก้ไขได้ ไม่มีใครสร้างความเดือดร้อนให้แก่เราได้ นอกจากตัวเอง

หลวงปู่จันทร์ กุสโล(พระพุทธจนวราภรณ์)