แวะมาอวยพรวันเกิดย้อนหลัง1วันนะค่ะ

ขอให้สุขภาพแข็งแรง

มีแต่ความสุข คิดหวังสิ่งใดขอให้สมดั่งใจทุกประการนะค่ะ

พี่ไปภาวนาที่ใหนค่ะช่วงนี้

http://picasaweb.google.com/chaianunt
และ
http://www.facebook.com/phra.chan

เจริญพร คุณโยม อาตมาเอาบุญมาฝากนะ มากมายมากมาย ที่นี่เลย ขออำนวยพร จ้า.

ตอนนี้เริ่มเรียนแล้วคะ การบ้านเริ่มจะท่วมแล้วงิ
ยังไม่ได่ทำกับข้าวเลยคะ ต้องรอเปิดเทอมก่อน ตอนนี้มีอาหารที่ทางม.จัดให้
เห็นที่แอก ใน facebook แล้วคะ หึหึหึ

พี่ไปภาวนาที่ไหนค่ะ

ขอบคุณนะคะ
ตอนนี้พยายามโยนทุกอย่างออกจากหัวน่ะค่ะ
ยังอ่านหนังสือไม่ได้เลยค่ะ จะสอบเนติบัณฑิต
เพราะใบนี้ยังไม่ได้ค่ะ
เวลามีน้อยเหลือเกินในแต่ละวันทำอะไรนิดหน่อยเวลาก็หมดแล้ว
เห็นตัวเองชัดเจนมากมาก ทำอย่างไรเราจึงจะไม่มีคิด
ทำอย่างไรเราจึงจะวางได้อย่างแท้จริง
เพราะที่เป็นอยู่เนื่องด้วยกิเลสทั้งนั้น
ใจมันโลดแล่นเร็วมาก เดี๋ยวก็อยากไปเชียงใหม่ไปดูเด็กที่เราดูแลเขาอยู่
เดี๋ยวใจก็อยากไปหาคนที่คิดถึงแต่เขาอาจไม่คิดถึงเรา ฮะฮะฮ่า
เดี๋ยวใจก็จะกระโดดไปนั่นไปนี่
แล้วสุดท้ายเราก็พบว่าเรานั่งอยู่กับที่เท่านั้นเอง

สาธุ อนุโมทนมิค่ะ

สวัสดีค่ะ

สวัสดีค่ะ
ปิ๋วกลับมองว่าเราต้องทำหน้าที่ของเราให้สมบูรณ์ก่อนนะคะ ก่อนจะคิดอยู่คนเดียว
ปิ๋วถูกพระมารดาทิ้งให้เฝ้าบ้านคนเดียวมาเป็นปีแล้วค่ะ อยู่กับคุณด๊อกและคุณแค๊ท
เพราะแม่ไปอยู่กับน้องสาวเขาห่วงกัน ปิ๋วเลยชักจะคุยกะคุณด๊อกกะคุณแค๊ทรู้เรื่องมากขึ้นทุกวัน
มากกว่าคุยกะคน เพราะปิ๋วเป็นคนพูดตรงเผ็งปัญหาเลยเกิด
ล่าสุดบอกกับเกย์ว่าคิดถึงคุณมาก เกย์คงสะเทือนซาง เพราะเขาตอบกลับมาว่าเราเป็นกัลยาณมิตรกัลยาณธรรมกัน เฮ้อ เฮ้อ เฮ้อ ถ้าไม่ตรงต่อจิตตนแล้วจะฝึกต่อได้ไง กลุ้มใจ
รัก ชอบ เกลียด คิดถึง ไม่ได้หมายความว่าแล้วต้องจุด จุด จุด
เคยเห็นหนังสือของ ปริญญา ตันสกุล เรื่องอย่าคิดอย่างจิตมนุษย์
คนที่เราพอใจยินดีจริง ๆ เรากลับไม่กล้าพูดกับเขาตรง ๆ เลยต้องอยู่คนเดียวมาจนทุกวันนี้
วันนี้ไปหาแม่ที่นครปฐมมาค่ะ สนุกดี นาน ๆ จะยอมออกไปต่างจังหวัด นั่งรถเมล์ไปกลับ ไปเดินองค์พระ ฯ ไปเดินตลาดหาของกิน แบกเป้เดินเรื่อย ๆ
เริ่มคิดเรื่องการวางอย่างจริงจัง ว่าถึงเวลาหรือยัง แต่ไม่ใช่การบวชตลอดชีวิตนะคะ เพราะที่อยู่ทุกวันนี้ก็เสมือนบวชจิตอยู่แล้วค่ะ เพียงแต่เห็นกิเลสตนมากมายมากมากจนน่าตกใจว่าทำไมจึงมากนัก เคยส่งเงินให้เด็กชายเรียนหนังสือก็กลายเป็นว่าเราต้องมีอะไรแน่เลย ต้องหนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า จนสุดท้ายถูกต่อต้านรุนแรง ตอนนี้เลยส่งเกย์แทนค่ะพี่ได้ตัดเรื่องปัญหาเลี้ยงต้อยไป เหตุเพราะมีมากพอแบ่งปันแค่นั้นเองค่ะ
กลุ้มใจเหมือนกันเกรงว่าจะอยู่ในสังคมต่อไม่ได้ เพราะมองโลกแปลกแตกต่างจากคนมอง

บ้านปิ๋วอยู่ชอยภาณุรังษี แถวเทสโก้โสตัส สาขาจรัญ ฯ ค่ะ
น่าเสียดายมากช่วงนั้นติดงานวันแม่ที่สวนอัมพรค่ะ
ปิ๋วทำงานที่ศูนย์สงเคราะห์ ฯ สำนักสวัสดิการสังคม สภาสังคมสงเคราะห์ ฯ ค่ะ
พี่มีบุญมากที่คู่ชีวิตไปทางเดียวกันไม่ขัดแย้งกัน
ปิ๋วไม่มีแม้แต่แฟนเพราะทรรศนคติในการมองโลกของปิ๋วแปลกต่างจากคนอื่น
นับวันก็จะเห็นอะไรอย่างที่มันเป็นของมันชัดเจนขึ้น
ไม่ว่าจะดีใจเสียใจ สุดท้ายก็เท่านั้น
เพราะโลกคือโลกและโลกก็เป็นอย่างโลกมาเนิ่นนานแล้ว
เราจะไปคาดหวังอะไรกับสิ่งที่มันเป็นเช่นนั้นเองเป็นธรรมดา
มีแต่จะเห็นมันตามที่มันเป็นตามจริง เมื่อเราเป็นเพียงผู้ดู
ทุกข์ที่สุดไม่มี สุขที่สุดก็ไม่มี
นับวันปิ๋วจึงไม่เข้าใจว่าแล้วจะโลดแล่นไปกับโลกกันทำไมมากมาย
เพราะเท่าที่มีและเหลืออยู่ คือ หน้าที่เท่านั้น
เพราะถึงเวลาหมดทุกอย่างจบ
แล้วจะไปอะไร
ถ้าหมอดูทั้งหลายแม่นปิ๋วคงได้ไล่ปล้ำคนสำเร็จสักสองสามคนน่ะพี่
อิอิ

ฮะฮะฮ่า..ปิ๋วพึ่งมีเวลาเข้ามาดู hi5 ของพี่ค่ะ
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ พี่อยู่จังหวัดอะไรคะ ปกติไปอยู่วัดไหนคะ
ปกติปิ๋วจะไม่ค่อยไปไหน เพราะยังชอบเรียนชอบอ่านจากคอม ฯ มากอยู่
เวลาจะหมดไปกับการใช้คอม ฯ ในการโหลดและอ่านกฎหมายค่ะ
ปิ๋วไม่มีครอบครัวน่ะพี่ มีแต่คุณด๊อก 1 แค๊ท 8 แค๊ทอาศัยอีก 1
แค่นี้ก็เงินเดือนครึ่งหนึ่งแล้วค่ะ
จะซื้ออะไรมากินก็ต้องคิดด้วยว่าทั้งด๊อกและแค๊ทกินด้วยได้
ปิ๋วเคยเป็นสมาชิกลานธรรมเสวนา ใช้ชื่อว่า สติ - จิตตา ค่ะ
ตอนนี้ลาออกแล้วค่ะเพราะเห็นกิเลสตนเองตัวโตเบ่อเร่อเลย
การฝึกของปิ๋วคือ พยายามอยู่กับปัจจุบัน
ด้วยลมหายใจ การเคลื่อนไหว และพิจารณาค่ะ
มากกว่านี้ยังทำไม่ได้ เท่าที่ทำอยู่ก็แบบตามมีตามเกิด
บางวันก็หลับคล่อก บางวันก็อ่านเพลินไม่หลับไม่นอน
ฮะฮะฮ่า..อย่างปิ๋วเรียกว่า คนไม่เอาไหนน่ะค่ะ
เพราะถ้าใครจะให้ปิ๋วเอาไหน คนนั้นต้องฆ่าตัวตายอ่ะค่ะ
อิอิ..

จะหาวัดไปอยู่สักสามวันสองคืนเหมือนกันค่ะ ยังไม่ลงตัวเพราะพึ่งรับปริญญาเสร็จ
ต้องพยายามอ่านหนังสือสอบเนติบัณฑิตอีกค่ะ
ตอนนี้ปิ๋วเห็นโลกและความเป็นโลก
โลกทั้งใบ และสิ่งที่อยู่ในโลกนั้น
มันมีและไม่มี สิ่งมีชิวิตมากมายดำเนินไปตามกระแส
แล้วจบลงที่ไม่มี ไม่ว่าจะดิ้นรนดีดดิ้นเช่นไร สุดท้ายก็ไม่มี
เมื่อเราเป็นเพียงผู้ดู เราจะเห็นโลกและความเป็นโลกชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ
แล้วเราจะพบว่าไม่ว่าเราจะทุกข์จะสุข สุดท้ายรวมลงที่ไม่มี
ไม่มีอะไรที่มี เพราะทุกสิ่งไม่มีและไม่เคยมี

วันนี้ลาไปทำบุญที่วัดป่ามณีกาญจน์หวังว่าพี่คงมีความสุขนะค่ะ

อนุโมธนาบุญนะค้าาา

แล้วก็ขอบคุณน้าแอ๊ดที่ช่วยดูแลตอนอยู่ที่วัดด้วยนะคะ

ฉัตรได้อะไรกลับมาเยอะเลยละ หุหุหุ

ที่มอไซด์ชนเป็นอย่างไรบ้าง
พระพุทธเจ้าคุ้มครองคุณนะคะ
ถ้าฝึกจิตแยกกายได้จะเข้าใจว่ากายส่วนกายจิตส่วนจิต และจิตเหนือกาย
เราฝึกเพื่อให้มี สติ อยู่กับปัจจุบัน ให้เท่าทันเป็นมหาสติ
แล้วเราจะเป็นผู้เลือก ไปถึงแล้วจะเข้าใจ
การจะทำอะไรใด ๆ ต้องสายกลาง ด้วยจิตนิ่งและเป็นกลาง
ไม่ว่าอะไรใด ๆ ถ้ามาจากสภาวะจิตที่นิ่งและเป็นกลางแล้ว
เราจะพบว่าทุกอย่างก็เท่านั้นเช่นนั้นเองเป็นธรรมดา
ทั้งหมดทั้งมวลที่เราเป็นนั้นต่อเนื่องเชื่อมโยงกัน
อนุโมทนา

พึ่งได้อ่านข้อความที่โพสต์ไว้ค่ะ อย่างไรก็ดูแลสุขภาพด้วยนะคะ
...ฝน...

ขอบคุณมากมากค่ะคุณป้า ปี๋ใหม่เมืองก็มาถึงแล้วหนูขอให้ครอบครัวคุณป้ามีความสุขนะคะ... 1 ปี เร็วนะคะ คุณป้าเอาบุญมาฝากตลอดเลย เยอะมาก แต่จอยก็ยังไม่มีโอกาสไปบวชชีเลย ได้แต่ทำบุญทำทาน รักษาสุขภาพนะคะ ขอให้คุณป้าหายไวไว อย่าให้มีอะไรมาทำให้เจ็บป่วยและไม่สบายใจอีกเลย...เพี้ยง

Thank you for your good memory about my BD.ซึ้งอ้ะ และนิทานของนาย เราก็ได้ยินมานานแล้ว และเอามาใช้เตือนสติอยู่ทุกวันนี้ มันได้ผลจริงๆนะ เพียงแค่ตัดสินให้ได้ว่า เรื่องมึง หรือ เรื่องกู อิ อิ อิ คิดถึงจ้ะ